Δυστοπικά τοπία

τοπία της φτώχειας και της αρρώστιας

Το σώμα των ιπποκρατικών κειμένων μαρτυρεί τη σύνδεση ανάμεσα στον τόπο και την ασθένεια κατά την αρχαιότητα. Στη νεότερη εποχή τις βάσεις της ιατρικής γεωγραφίας έθεσε ο Γερμανός ιατρός Leonhard Ludwig Finke με το μνημειώδες τρίτομο έργο Versuch einer allgemeinen medicinisch-praktischen Geographie worin der historische Theil der einheimischen Voelker- und Staats-Arzeneykunde vorgetragen wird (Απόπειρα μιας γενικής ιατρικής-πρακτικής γεωγραφίας, στην οποία παρουσιάζεται ιστορικό μέρος της λαικής και δημόσιας ιατρικής), Leipzig, 1792-95.

Ο Finke άφησε καθοριστική την επιρροή του πάνω στην άσκηση της ιατρικής αλλά και την πολιτική δημόσιας υγείας. Η αντιμετώπιση του τόπου ως παράγοντα της υγείας γενικεύτηκε. Έτσι σύμφωνα με τις επιστημονικές αλλά και τις λαϊκές αντιλήψεις η νοσηρότητα κατέστη ιδιότητα του τόπου. Αυτή η ιδιότητά τους μαζί με τη φτώχεια και την τοπικότητά της απεικονίζονται στα δυστοπικά τοπία αυτής της διαδρομής.